1. Upadek Ikara :
Pierwsza przedstawiona scena to upadek Ikara, mitologicznej postaci, która próbowała polecieć zbyt blisko słońca i upadła, ponosząc śmierć. Ta tragedia jest przedstawiana jako mały, nieistotny szczegół w większym krajobrazie, symbolizujący, jak ludzkie cierpienie często pozostaje niezauważone lub przyćmione przez ogrom świata.
2. Krajobraz z upadkiem Ikara :
Na tym obrazie oracz kontynuuje swoją pracę, pozornie nieporuszony tragicznym wydarzeniem rozgrywającym się w tle. Ta obojętność odzwierciedla sposób, w jaki natura i cykle życia trwają dalej, nienaruszone ludzkim cierpieniem, podkreślając kontrast pomiędzy zmaganiami jednostki a większymi, bezosobowymi siłami w grze.
3. Starzy mistrzowie :
W wierszu wspomina się o „Starych Mistrzach”, którzy obserwują scenę z dystansu, sugerując historyczne spojrzenie na tragedię. Dają poczucie ciągłości, jakby tragedia była powracającym tematem w historii ludzkości, a jednocześnie pozostają oderwane od bezpośredniego przedstawionego cierpienia.
4. Scena chłopska Brueghela :
Wiersz koncentruje się na obrazie Pietera Brueghela Starszego, na którym wraz z upadkiem Ikara rozgrywa się scena chłopska. Chłopi zajmują się swoimi codziennymi zajęciami, nieświadomi tragedii, która ich otacza. Uwypukla to rozbieżność pomiędzy prywatnym, indywidualnym doświadczeniem cierpienia a publicznymi, wspólnotowymi aspektami życia codziennego.
5. Sztuka jako środek kontemplacji :
Wiersz kończy się refleksją mówiącego nad tym, jak sztuka, zwłaszcza obrazy w muzeum, pozwalają nam kontemplować tragedię i nadawać sens chaosowi życia. Sztuka, ukazując obok siebie cierpienie i obojętność, stwarza przestrzeń do refleksji, empatii i zrozumienia, pomimo bezlitosnej natury tragedii.
Podsumowując, „Musée des Beaux Arts” wykorzystuje sceny przedstawiane w muzeum do przedstawienia tragedii i reakcji na nią. Auden bada kontrast między ludzkim cierpieniem a obojętnością świata przyrody, podkreślając jednocześnie rolę sztuki w pozwalaniu nam przetwarzać i kontemplować te tragedie, oferując poczucie perspektywy i zrozumienia pośród chaosu życia.