1. Wczesny okres (1580–1594):
- W tym czasie Szekspir rozpoczął karierę pisarską, zgłębiając różne gatunki, takie jak komedia, historia i tragedia.
- Godne uwagi dzieła to „Dwóch panów z Werony”, „Poskromienie złośnicy”, „Komedia omyłek” i „Tytus Andronikus”.
- Szekspir w swoich wczesnych sztukach eksperymentował z różnymi stylami, w tym z farsą, komedią slapstickową i wzniosłym językiem.
2. Okres środkowy (1595–1608):
- Najbardziej produktywna i artystycznie dojrzała faza Szekspira.
- W tym czasie napisał kilka ze swoich najbardziej znanych sztuk, w tym „Romea i Julię”, „Juliusza Cezara”, „Wieczór Trzech Króli” i „Hamleta”.
- Szekspir udoskonalił swój rozwój postaci, konstrukcję fabuły i język poetycki, osiągając nowy poziom dramatycznego opowiadania historii.
3. Okres późny (1608–1613):
- Charakteryzuje się zmianą stylu Szekspira w kierunku bardziej introspektywnego i poetyckiego podejścia.
- Napisał tragiczne arcydzieła, takie jak „Król Lear”, „Makbet” oraz „Antoniusz i Kleopatra”.
- Te sztuki poruszają tematy ludzkiego cierpienia, dwuznaczności moralnej i konsekwencji ambicji.
4. Romanse (1610–1613):
- Ostatnia faza twórczości Szekspira, charakteryzująca się powrotem do komedii i bardziej optymistycznym tonem.
- Godne uwagi sztuki z tego okresu to „Zimowa opowieść”, „Burza” i „Cymbeline”.
- W tych romansach często pojawiają się motywy przebaczenia, pojednania i triumfu miłości.