1. Ustawienie: Fizyczne miejsce, w którym rozgrywa się gra. Może to być konkretny pokój, miasto, las lub wyimaginowana kraina. Sceneria wpływa na ogólny nastrój i ton gry oraz wpływa na doświadczenia i interakcje bohaterów.
2. Elementy sceniczne: Elementy wizualne tworzące środowisko gry, w tym meble, rekwizyty i dekoracje. Elementy te pomagają ustalić okres, kontekst społeczny i atmosferę dramatycznego świata.
3. Oświetlenie: Projekt oświetlenia odgrywa kluczową rolę w definiowaniu przestrzeni, tworząc określone efekty, podkreślając określone obszary oraz ustanawiając nastrój i atmosferę. Może wskazywać porę dnia, pogodę i stany emocjonalne bohaterów.
4. Dźwięk: Efekty dźwiękowe, muzyka i cisza przyczyniają się do definiowania przestrzeni, tworząc wrażenia słuchowe dla publiczności. Dźwięki mogą wywoływać emocje, tworzyć nastrój i dostarczać ważnych informacji kontekstowych.
5. Ruch i blokowanie: Ruch postaci i ich rozmieszczenie na scenie może definiować przestrzeń i kształtować jej odbiór przez publiczność. Blokowanie odnosi się do pozycji i ruchów aktorów na scenie i może tworzyć specyficzną dynamikę i relacje między postaciami.
6. Perspektywa publiczności: W definiowaniu przestrzeni rolę odgrywa także relacja przestrzenna pomiędzy publicznością a sceną. Czynniki takie jak rozmieszczenie miejsc siedzących, bliskość aktorów i ogólny projekt teatru mogą mieć wpływ na to, jak widzowie doświadczają i interpretują przestrzeń spektaklu.
Uważnie rozważając te elementy, dramatopisarze, reżyserzy i projektanci tworzą spójną i znaczącą przestrzeń teatralną, która wspiera tematy, emocje i narrację dramatu. Zdefiniowanie przestrzeni pomaga ustalić kontekst działań i interakcji bohaterów, a także ma wpływ na ogólny wpływ i interpretację spektaklu.