Co Szekspir miał na myśli, mówiąc o mieliźnie czasu w Makbecie?

Wyrażenie „ławica czasu” zostało użyte przez Szekspira w Makbecie do opisania ulotnej natury czasu. W sztuce Makbet kieruje się ambicją zostania królem i popełnia ohydne zbrodnie, aby osiągnąć swój cel. Jednak ostatecznie zostaje pokonany i zabity, a jego panowanie jako króla jest krótkotrwałe. „Ławica czasu” odnosi się do faktu, że czasy Makbeta jako króla są jak płytka mierzeja, która szybko znika, podkreślając przemijalność władzy i daremność ludzkich ambicji.

W sztuce użyto również wyrażenia „ławica czasu”, aby przekazać poczucie zbliżającej się zagłady otaczającej Makbeta. W miarę jak coraz bardziej trawi go poczucie winy i paranoja, czuje, że czas ucieka mu z rąk i jest wciągany w wir zniszczenia. „Ławica czasu” staje się metaforą śmiertelności Makbeta i nieuchronności jego upadku.