1. Ujawnienie morderstwa: Początkowe pojawienie się ducha przed Hamletem odkrywa prawdę o morderstwie jego ojca, co uruchamia główny konflikt sztuki i chęć zemsty. Duch działa jak katalizator, odsłaniając złe uczynki, które zepsuły duński dwór.
2. Przedstawienie czyśćca: Duch opisuje siebie jako uwięzionego w stanie czyśćca i cierpiącego za swoje grzechy. Ten portret oznacza obecność nierozwiązanego zła i zbliżającej się zemsty. Zapowiada konsekwencje moralne, jakie spotkają bohaterów uwikłanych w mroczne sekrety sztuki.
3. Symbolika rozkładu: Pojawienie się ducha opisano za pomocą obrazów rozkładu i zepsucia, odzwierciedlających upadek moralności w duńskim królestwie. Symbolizuje zgniliznę i zło, które zapanowało, zapowiadając pogorszenie się bohaterów i tragiczny upadek rodziny królewskiej.
4. Proroctwo chaosu: Duch ostrzega Hamleta przed zbliżającym się chaosem i katastrofą, jeśli nie pomści morderstwa ojca. To proroctwo sugeruje, że zło zwycięży, jeśli nie zostanie skonfrontowane, co zapowiada tragiczne wydarzenia, które spotykają Hamleta i jego otoczenie.
5. Niejednoznaczność moralna: Instrukcje ducha skierowane do Hamleta, aby pomścić jego śmierć, wprowadzają zawiłości moralne i wewnętrzny konflikt w Hamlecie. Napięcie pomiędzy poszukiwaniem sprawiedliwości a możliwością dalszego rozlewu krwi rodzi pytania o moralne granice spektaklu, wskazując na niszczącą siłę zemsty i zło, które może wyniknąć z pozornie szlachetnych intencji.
Ogólnie rzecz biorąc, duch w „Hamlecie” służy jako potężny symbol ciemności, oszustwa i konsekwencji przeszłych występków. Jej obecność zapowiada zło przenikające sztukę i przygotowuje grunt pod tragiczny łańcuch wydarzeń, który ostatecznie prowadzi do upadku zaangażowanych w nią bohaterów.