1. Badanie wewnętrznego konfliktu :Monologi pozwalają Hamletowi wyrazić jego najskrytsze uczucia, myśli i wątpliwości, dając widzom bezpośredni dostęp do złożonego wewnętrznego krajobrazu bohatera. Wyrażając swoją wewnętrzną walkę, Hamlet ujawnia swój głęboki konflikt moralny, chęć zemsty i wahanie spowodowane obawami etycznymi i strachem przed nieznanym.
2. Rozwój postaci :Monologi Hamleta dają wgląd w rozwój jego charakteru i stan psychiczny. W miarę postępu spektaklu monologi ukazują jego ewoluujące myśli i emocje w miarę zmagania się ze swoją misją. Ujawniają jego przemianę z melancholijnego księcia w bardziej zdeterminowanego i proaktywnego bohatera.
3. Połączenie z publicznością :Monologi ustanawiają bezpośrednią więź między Hamletem a publicznością, ułatwiając empatię i zrozumienie. Poprzez monologi publiczność jest zapraszana do wejścia do umysłu Hamleta, przeżycia jego wewnętrznego niepokoju i podzielenia się jego najgłębszymi przemyśleniami. Stwarza to poczucie intymności i pozwala widzom dokładnie zrozumieć motywacje Hamleta.
4. Podkreślanie złożoności :Monologi Hamleta rzucają światło na złożoność postaci i jej sytuacji. Pokazują, że Hamlet nie jest prostą, jednowymiarową postacią, ale złożoną jednostką zmagającą się z różnymi sprzecznymi emocjami i względami moralnymi. Monologi podkreślają także uniwersalne ludzkie doświadczenie zmagania się z trudnymi decyzjami i dylematami moralnymi życia codziennego.
5. Dramatyczne napięcie i napięcie :Stosowanie monologów generuje dramatyczne napięcie i napięcie. Przekazując myśli Hamleta bezpośrednio publiczności, dramaturg buduje oczekiwanie i podsyca zainteresowanie widzów nadchodzącymi działaniami bohatera. Po monologach widzowie zastanawiają się, jak Hamlet ostatecznie rozwiąże swój wewnętrzny konflikt i czy dokona aktu zemsty.
Podsumowując, monologi w Hamlecie stanowią potężne narzędzie do eksploracji wewnętrznego świata bohatera, zapewniają wgląd w jego złożony stan psychiczny, nawiązują kontakt z publicznością, podkreślają wieloaspektową naturę bohatera i generują dramatyczne napięcie. Poprzez te monologi Szekspir tworzy dynamiczną i godną utożsamienia postać, która po dziś dzień urzeka i intryguje widzów.