1. Strach przed utratą statusu :Parris jest głęboko zaniepokojony utrzymaniem swojej pozycji lokalnego ministra oraz związanego z nią szacunku i władzy. Martwi się, że straci wpływy, autorytet i bezpieczeństwo finansowe, jeśli nie uda mu się zachować posłuszeństwa i zgodności miasta z wierzeniami purytańskimi.
2. Osobiste zemsty :Parris ma osobiste konflikty z niektórymi członkami społeczności, w tym z Johnem Proctorem. Konflikty te wynikają z takich kwestii, jak spory o ziemię i nieporozumienia dotyczące praktyk religijnych. Aby wzmocnić swoją pozycję i szukać zemsty, Parris wykorzystuje oskarżenia o czary jako sposób na ukaranie i osłabienie swoich przeciwników.
3. Niepewność i poczucie winy :Parris czuje się niepewnie co do swojej roli i zdolności kontrolowania społeczności. Ma także poczucie winy za zaangażowanie swojej córki Abigail w czary i jej romans z Johnem Proctorem. To poczucie winy i niepewność mogły przyczynić się do jego paranoi i gotowości do dostrzegania zła i odchyleń od innych.
4. Zapał religijny :Purytańskie przekonania Parrisa i jego gorliwe dążenie do czystości religijnej sprawiają, że jest on szczególnie wrażliwy na wszelkie dostrzegane zagrożenia dla porządku moralnego społeczności. Naprawdę wierzy, że czary to realne i niebezpieczne zjawisko, które należy wykorzenić.
5. Utrata kontroli :W miarę jak procesy czarownic postępują i eskalują poza jego początkowe zamierzenia, Parris coraz bardziej traci kontrolę nad sytuacją. Jest rozdarty pomiędzy chęcią utrzymania porządku a obawą, że nie uwikła się w potencjalnie autodestrukcyjną sieć oskarżeń.
Problemy Parrisa stają się katalizatorem głównego konfliktu w sztuce i tragicznych wydarzeń, które rozgrywają się w Salem. Jego działania są przykładem niebezpieczeństw związanych z niekontrolowaną władzą, ekstremizmem religijnym oraz niszczycielskim wpływem strachu i podejrzeń w społeczności.