Aktorzy używają gestów, aby zwiększyć emocjonalny wpływ scen i stworzyć emocjonalną więź z publicznością. Gestus może być subtelny lub szeroki, począwszy od prostego gestu ręki po złożoną sekwencję ruchów. Poprzez gesty aktorzy mogą przedstawiać myśli, uczucia i intencje swoich bohaterów, nie polegając wyłącznie na dialogu.
Gestus jest także dla reżysera i dramatopisarza środkiem wyrazu, pozwalającym przekazać elementy tematyczne i symbole w przedstawieniu. Wybór i wykonanie gestu są zamierzone i składają się na ogólną wizję artystyczną przedstawienia. Gestus może być naturalistyczny lub stylizowany i można go stosować w różnych formach dramatycznych, w tym w sztukach teatralnych, musicalach, operach i sztukach performatywnych.
Gestus jest ściśle powiązany z koncepcją Verfremdungseffekt (efektu dystansującego) w epickim teatrze Bertolta Brechta. Brecht za pomocą gestu tworzył krytyczny dystans między widzami a bohaterami, umożliwiając im obserwację i krytyczną analizę wątków społecznych i politycznych.
Zasadniczo gestus w dramacie jest dla aktorów, reżyserów i dramaturgów znaczącym narzędziem do przekazywania znaczeń, emocji i złożonych idei poprzez fizyczną ekspresję i gesty.