Oto kilka przykładów typowych wskazówek scenicznych:
- [Scena rozpoczyna się w salonie. Kobieta siedzi na kanapie i czyta książkę.]
- [Mężczyzna wchodzi do pokoju i patrzy na kobietę.]
- [Uśmiecha się i odkłada książkę.]
- [Siedli na kanapie i zaczęli rozmawiać.]
- [Kobieta się śmieje.]
- [Mężczyzna ją całuje.]
- [Scena staje się czarna.]
Wskazówki sceniczne mogą zawierać także bardziej szczegółowe instrukcje, takie jak:
- [Kobieta wstaje z kanapy i podchodzi do okna. Patrzy na deszcz i wzdycha.]
- [Mężczyzna siedzi na kanapie i obserwuje ją.]
- [Odwraca się od okna i patrzy na niego.]
- [Bierze ją za rękę i siedzą razem w ciszy.]
- [Scena się kończy.]
Wskazówki sceniczne mogą być pomocnym narzędziem dla aktorów i reżyserów w zrozumieniu, w jaki sposób należy wystawiać sztukę. Można je także wykorzystać do stworzenia wizualnego obrazu spektaklu dla czytelników.