Kontekst społeczny:
- Społeczeństwo elżbietańskie było przesiąknięte przemocą, taką jak publiczne egzekucje, przynęta na niedźwiedzie i brutalne przedstawienia teatralne. W efekcie publiczność stała się znieczulona i tolerancyjna wobec przemocy na scenie.
Moralność i sprawiedliwość:
- Przemoc w przedstawieniu posłużyła jako potężny środek do zobrazowania konsekwencji impulsywnych działań i waśni rodzinnych. Widzowie odebrali przemoc jako lekcję moralną, podkreślając chaos i tragedię wynikającą z pochopnych decyzji bohaterów.
Katharsis:
- Elżbietańska publiczność wierzyła w emocjonalne katharsis, jakie zapewniała tragedia. Obserwowanie gwałtownej kulminacji i tragicznych śmierci pozwoliło im uwolnić stłumione emocje i stawić czoła przemijaniu życia.
Wartość rozrywkowa:
- Przemoc dodała dramatowi elementu napięcia i ekscytacji. Walki na miecze, bójki uliczne i pojedynki dostarczyły emocjonujących chwil, które zachwyciły publiczność.
Hierarchia społeczna:
- Struktury społeczne przedstawione w sztuce, takie jak waśnie między rodzinami szlacheckimi i różnice klasowe, były pojęciami dobrze znanymi elżbietańskiej publiczności. Rozumieli, jak te podziały mogą prowadzić do intensywnych konfliktów i gwałtownych skutków.
Różnorodność odbiorców:
- Elżbietańska publiczność składała się z ludzi z różnych środowisk społeczno-ekonomicznych. Przemoc w sztuce odbiłaby się echem w różnych grupach na różne sposoby, przy czym niektórzy postrzegaliby ją jako odzwierciedlenie rzeczywistych zmagań, a inni postrzegaliby ją jako przesadną dla uzyskania dramatycznego efektu.
Świadomość polityczna:
- Przemoc w Romeo i Julii, taka jak zaangażowanie księcia i publiczne okazywanie rozlewu krwi, miało podtekst polityczny, który rozpoznała elżbietańska publiczność. Często dostrzegali podobieństwa między tematami sztuki a konfliktami w ich własnym społeczeństwie.
Podsumowując, elżbietańska publiczność postrzegała przemoc w Romeo i Julii zarówno jako rozrywkowy spektakl, jak i moralne odzwierciedlenie ich własnego społeczeństwa. Czynniki takie jak postawy społeczne, moralność, katharsis, hierarchia społeczna i świadomość polityczna ukształtowały ich postrzeganie brutalnych wydarzeń w sztuce.