Juliet jest pogrążona w smutku i zdruzgotana stratą kuzyna, którego bardzo szanowała. Julia nie może znieść faktu, że zabójcą Tybalta jest ten sam mężczyzna, w którym jest zakochana i za którego jest poślubiona. Próbuje pogodzić miłość do Romea ze świadomością, że popełnił on morderstwo.
Pielęgniarka natomiast reaguje bardziej praktycznie i pragmatycznie. Martwi się konsekwencjami działań Romea i martwi się, jak wpłynie to na Julię i ich rodziny. W przeciwieństwie do Juliet pielęgniarka kładzie większy nacisk na potencjalne niebezpieczeństwa i wyzwania, jakie niesie ze sobą ta sytuacja, niż na emocjonalny aspekt śmierci Tybalta.
Ten kontrast między reakcjami Juliet i pielęgniarki uwypukla różne sposoby, w jakie poszczególne osoby doświadczają i przetwarzają żałobę oraz konflikt emocjonalny. Głęboka więź emocjonalna Julii z Tybaltem i Romeem powoduje, że czuje silny konflikt, podczas gdy bardziej praktyczna i ostrożna perspektywa pielęgniarki pozwala jej jaśniej myśleć o sytuacji.