Postać Edmunda jest dalej rozwijana poprzez jego interakcje z innymi postaciami w sztuce. Umiejętnie zasiewa w umyśle Leara ziarno podejrzeń wobec jego lojalnych córek, Goneril i Regan, fałszując list, w którym fałszywie oskarża Edgara o zdradę stanu. Ten akt oszustwa prowadzi do wygnania Edgara i pozwala Edmundowi odziedziczyć hrabstwo ojca.
Ambicja i przebiegłość Edmunda są widoczne w manipulacji konfliktem między Learem a jego córkami. Gra obiema stronami przeciwko sobie, udając lojalność wobec Leara, potajemnie pomagając Gonerilowi i Regan w ich spisku mającym na celu jego obalenie. Dwulicowość i zdrada Edmunda czynią go groźnym przeciwnikiem, a jego sukces w oszukiwaniu otaczających go ludzi świadczy o jego sprytu i zaradności.
Pomimo swojej przebiegłości Edmund ostatecznie ponosi konsekwencje swoich czynów. Wychodzi na jaw jego zdrada Edgara, a on zostaje śmiertelnie ranny w pojedynku z bratem. W swoich ostatnich chwilach Edmund przyznaje się do swoich występków i wyraża żal z powodu bólu, który spowodował. Ten moment samoświadomości i wyrzutów sumienia daje wgląd w złożony charakter Edmunda i ujawnia, że nie jest on całkowicie pozbawiony ludzkich emocji i moralności.
Ogólnie rzecz biorąc, fragment z wystawy Króla Leara przedstawia postać Edmunda jako przebiegłego, manipulującego i ambitnego człowieka, któremu prawie udaje się zastąpić swojego niczego niepodejrzewającego brata Edgara. Wykorzystuje swoją inteligencję i oszustwo, aby zdobyć władzę i kontrolę, ale jego działania ostatecznie prowadzą do jego upadku. Postać Edmunda to fascynująca eksploracja ludzkiej natury, ukazująca potencjał dobra i zła tkwiący w jednej osobie.