Teatr Okrucieństwa opiera się na założeniu, że teatr powinien być przeżyciem rytualnym, mogącym przenieść widza w inny świat. Artaud argumentował, że teatr tradycyjny jest zbyt powściągliwy i nie wywiera realnego wpływu na widza. Uważał, że teatr powinien bardziej przypominać ceremonię religijną, w której aktorzy i widzowie uczestniczą we wspólnym doświadczeniu.
Teatr Okrucieństwa to kontrowersyjna forma teatru, krytykowana za zbytnią przemoc i wyzysk. Jednak chwalono go także za oryginalność i umiejętność kwestionowania konwencji tradycyjnego teatru. Teatr Okrucieństwa wywarł znaczący wpływ na rozwój współczesnego teatru i do dziś pozostaje źródłem inspiracji dla artystów i performerów.
Oto niektóre z kluczowych cech Teatru Okrucieństwa:
* Stosowanie przemocy i szoku: Artaud wierzył, że teatr powinien być brutalnym i szokującym doświadczeniem, które może przełamać bariery obronne widza i otworzyć go na nowe możliwości.
* Elementy rytualne: Teatr Okrucieństwa często zawiera elementy rytualne, takie jak taniec, śpiew i gra na bębnach, aby stworzyć poczucie tajemnicy i podziwu.
* Udział publiczności: Artaud uważał, że widz powinien być aktywnym uczestnikiem doświadczenia teatralnego, a nie biernym obserwatorem.
* Transformacja publiczności: Teatr Okrucieństwa ma na celu przekształcenie widzów, dając im nowe spojrzenie na świat. Artaud wierzył, że teatr może zmienić życie ludzi, otwierając ich na nowe możliwości i kwestionując ich dotychczasowe przekonania.