1. Tragedia :
- Zwykle dotyczy bohatera, który doświadcza upadku i nieszczęścia z powodu własnych wad lub okoliczności.
- Często kończy się śmiercią bohatera lub głębokim poczuciem straty.
- Przykładami są „Hamlet” Szekspira i „Śmierć komiwojażera” Arthura Millera.
2. Komedia :
- Ma na celu bawić i prowokować śmiech poprzez humorystyczne sytuacje, postacie i wydarzenia.
- Często zawiera humor fizyczny, grę słów i elementy satyryczne.
- Przykładami są „Sen nocy letniej” Szekspira i „Wartość bycia poważnym” Oscara Wilde’a.
3. Tragikomedia :
- Łączy w sobie elementy tragedii i komedii, prezentując mieszankę momentów poważnych i humorystycznych.
- W zróżnicowany sposób bada tematykę miłości, straty i natury ludzkiej.
- Przykładami są „Romeo i Julia” Szekspira oraz „Wiśniowy sad” Antoniego Czechowa.
4. Dramat historyczny :
- Dramatyzuje rzeczywiste lub fikcyjne wydarzenia z historii, przedstawiając narrację osadzoną w określonym czasie i miejscu.
- Często zapewnia wgląd w konteksty polityczne, społeczne i kulturowe.
- Przykładami są „Henryk V” Szekspira i „Święta Joanna” George'a Bernarda Shawa.
5. Dramat współczesny :
- Zajmuje się zagadnieniami, tematami i doświadczeniami istotnymi dla teraźniejszości.
- Odzwierciedla współczesną rzeczywistość społeczną, kulturową i polityczną.
- Przykładami są „The Crucible” Arthura Millera i „Anioły w Ameryce” Tony’ego Kushnera.
6. Dramat muzyczny :
- Włącza muzykę, piosenki i taniec do narracji dramatycznej.
- Łączy dialog, akcję i występy muzyczne.
- Przykładami są „West Side Story” Rodgersa i Hammersteina oraz „Upiór w operze” Andrew Lloyda Webbera.
7. Dramat eksperymentalny :
- Rzuca wyzwanie tradycyjnym technikom opowiadania historii i eksploruje niekonwencjonalne formy ekspresji teatralnej.
- Często charakteryzują się abstrakcyjnymi motywami, elementami surrealistycznymi i nieliniowymi strukturami.
- Przykładami są „Czekając na Godota” Samuela Becketta i „Matka Courage i jej dzieci” Bertolta Brechta.
Kategorie te mogą się dalej nakładać i łączyć, tworząc formy hybrydowe, takie jak tragikomedie i komedie historyczne. Różnorodność kategorii dramatycznych pozwala dramatopisarzom i zespołom teatralnym odkrywać szeroką gamę historii i stylów przedstawień, zaspokajając potrzeby różnych odbiorców i gustów.