1. Przedstawianie osoby jako nienaturalnie ambitnej: Szekspir przedstawia Lady Makbet jako pochłoniętą nienaturalną żądzę władzy. Jej ambicje przedstawiane są jako nadmierne, bezwzględne i pozbawione względów moralnych. To nieugaszone pragnienie władzy odstrasza czytelników, sprawiając, że postrzegają ją jako żądną władzy i egocentryczną.
2. Manipulacja i przebiegłość: Lady Makbet manipuluje i namawia swojego męża Makbeta do popełnienia morderstwa w celu zdobycia tronu. Aby go przekonać, wykorzystuje swoje umiejętności perswazji i emocjonalne apele, wykazując brak empatii i kompasu moralnego. Czytelnicy uważają, że jej przebiegła i manipulacyjna natura jest niesympatyczna.
3. Brak wyrzutów sumienia: Po morderstwach Lady Makbet wykazuje brak wyrzutów sumienia i poczucia winy. Wydaje się, że zahartowała się po tym doświadczeniu i nie okazuje żadnych oznak żalu ani emocjonalnego zamętu. Ten brak wyrzutów sumienia sprawia, że wydaje się bezduszna i bezduszna, co oddala czytelników od okazywania jej współczucia.
4. Lunatykowanie i pogorszenie stanu psychicznego: Szekspir wprowadza do postaci Lady Makbet motyw lunatyków i pogorszenia stanu psychicznego. W miarę postępów w sztuce dręczą ją poczucie winy, halucynacje i bezsenność. Ten upadek służy jako kara za jej czyny i jeszcze bardziej zmniejsza współczucie czytelników.
5. Porównaj z Makbetem: Szekspir rysuje kontrast między Lady Makbet a emocjonalną podróżą Makbeta. Podczas gdy Makbet doświadcza poczucia winy, wyrzutów sumienia i wewnętrznego konfliktu, Lady Makbet pozostaje niezłomna w dążeniu do władzy. Ten kontrast podkreśla jej brak głębi emocjonalnej i sprawia, że wydaje się zimna i wyrachowana.
6. Brak właściwości odkupieńczych: Szekspir nie zapewnia Lady Makbet żadnych cech odkupienia ani momentów współczucia. W przeciwieństwie do innych tragicznych postaci szekspirowskich, które budzą litość i zrozumienie, Lady Makbet przez całe przedstawienie pozostaje w dużej mierze pozbawiona współczucia.
7. Oczekiwania społeczne: Działania Lady Makbet podważają także tradycyjne role płciowe i oczekiwania społeczne. Przekracza granice tego, co w tamtym czasie uważano za właściwe zachowanie kobiet. To wykroczenie dodatkowo przyczynia się do negatywnego postrzegania jej przez czytelników.
Stosując te techniki, Szekspir umiejętnie czyni Lady Makbet postacią niesympatyczną, budząc dezaprobatę czytelników i dystansując ich od wczucia się w jej trudną sytuację.