- Ostrzeżenie wróżki: Spektakl rozpoczyna się od wróżki ostrzegającego Cezara, aby „strzegł się id marcowych” (wiersz 18), sugerując zbliżający się spisek przeciwko niemu.
- Zazdrość i niezadowolenie Kasjusza: W swoim monologu zazdrość Kasjusza o władzę Cezara i jego niezadowolenie z obecnego stanu Rzymu tworzą atmosferę nieufności i niepokoju.
- Wewnętrzny konflikt Brutusa: Wewnętrzna walka Brutusa, gdy rozważa przyłączenie się do spisku przeciwko Cezarowi, uwypukla jego własną niepewność i podejrzenia co do motywów otaczających go osób.
- Raport Casci: Relacja Casci o dziwnych wydarzeniach towarzyszących triumfalnej procesji Cezara, w tym o nieobliczalnym zachowaniu koni oraz pojawieniu się „chudego” i „wygłodzonego” lwa, potęguje poczucie niepokoju i zapowiada zbliżające się niebezpieczeństwo.
- Aresztowanie trybunów przez Marullusa i Flawiusza: Aresztowanie trybunów Flawiusza i Marullusa za próbę tłumienia publicznych uroczystości ku czci Cezara oznacza nieufność wobec tych, którzy mają inne zdanie lub wyrażają nielojalność wobec Cezara.
- Arogancja Cezara i odrzucenie ostrzeżeń: Aroganckie zlekceważenie przez Cezara ostrzeżeń wróżki i lekceważenie rad żony Kalpurnii jeszcze bardziej podkreślają jego nadmierną pewność siebie i brak troski o potencjalne zagrożenia, podkreślając potencjał zdrady.
Ogólnie rzecz biorąc, użycie tych obrazów i aluzji stwarza poczucie podejrzeń i nieufności, które nadają ton pozostałej części sztuki i zapowiadają tragiczne wydarzenia, które po niej nastąpią.