Jednak niektórzy czytelnicy mogą również uznać odwagę Makbeta za niepokojącą lub niepokojącą. Jego nadmierne ambicje i bezwzględne dążenie do władzy prowadzą go do zbrodniczych czynów, a jego odwaga wydaje się być podsycana lekkomyślnym lekceważeniem zasad moralnych. W miarę postępów w sztuce odwaga Makbeta staje się coraz bardziej skażona poczuciem winy i paranoją, co prowadzi do jego ostatecznego upadku.
W tym sensie odwaga Makbeta jest cechą złożoną i moralnie niejednoznaczną, która wywołuje u czytelników szereg reakcji, w tym podziw, troskę, a nawet strach.