Definicja dramatu ze stopklatką?

Dramat ze stopklatkami to rodzaj techniki filmowej, w której scena jest wstrzymywana lub „zamrażana” w określonym momencie, a aktorzy pozostają w swoich pozycjach, podczas gdy kamera nadal się toczy. Technikę tę często stosuje się w celu stworzenia poczucia napięcia lub suspensu lub w celu podkreślenia określonego momentu w historii. Dramaty ze stopklatką mogą być aktorami na żywo lub animowanymi i można je znaleźć w różnych gatunkach, w tym akcji, komedii, dramacie i horrorze.

Jednym z najsłynniejszych przykładów dramatu zamrożonego jest film „Matrix” (1999), w którym sekwencje zatrzymanych klatek dają wrażenie dylatacji czasu i podkreślają poruszane w filmie wątki rzeczywistości i iluzji. Inne godne uwagi dramaty zamrożone to „Narzeczona księżniczki” (1987), „Pulp Fiction” (1994) i „Grand Budapest Hotel” (2014).

Dramaty ze stopklatkami mogą być skutecznym sposobem na tworzenie zapadających w pamięć i efektownych wizualnie scen, a także mogą dodać do filmu wyjątkową warstwę opowiadania historii.