Transformacja moralna i etyczna :Stworzenie przez Victora stworzenia budzi w nim głębokie dylematy moralne i etyczne. Zmaga się z odpowiedzialnością, jaką ponosi jako twórca i zaniedbaniem dobra istoty. Działania Victora prowadzą do niszczycielskich konsekwencji, w tym śmierci bliskich i nieustannego pościgu stworzenia. To przebudzenie moralne zmusza go do skonfrontowania się ze swoją pychą i zakwestionowania granic wiedzy naukowej.
Nawiedzony poczuciem winy :W miarę rozwoju powieści Victora coraz bardziej dręczy poczucie winy z powodu swojego dzieła. Istnienie stworzenia i jego późniejsze działania ciążą na sumieniu Victora, sprawiając, że czuje się on odpowiedzialny za zniszczenia i ból, jaki ono powoduje. Poczucie winy zżera go psychicznie i fizycznie, powodując pogorszenie stanu zdrowia i ciągłe poczucie wyrzutów sumienia.
Izolacja i samotność :Działania i wybory Victora prowadzą do izolacji od tych, których kocha i szanuje. Jego obsesja na punkcie zajęć naukowych oddala go od rodziny i przyjaciół, pozostawiając go emocjonalnie izolowanego. Poczucie winy i strach, jakie odczuwa z powodu istnienia stworzenia, jeszcze bardziej pogłębiają jego samotność, pozostawiając go jako samotną i nawiedzoną osobę.
Strata i żal :Postać Victora przez całą powieść charakteryzuje się głębokim poczuciem straty i żalu. Śmierć jego bliskich – w tym brata Williama, przyjaciela Henry’ego Clervala i narzeczonej Elizabeth – jest zdruzgotany. Straty te pogłębiają jego poczucie winy i przyczyniają się do jego ogólnej przemiany w ponurą i melancholijną postać.
Przyjęcie i odkupienie :Pod koniec powieści Victor osiąga punkt akceptacji i pragnienia odkupienia. Zdaje sobie sprawę z błędu w swoim postępowaniu i stara się odpokutować za swoje czyny, ścigając stworzenie i próbując je zniszczyć. Chociaż jego wysiłki ostatecznie okazują się daremne, dążenie Victora do odkupienia pokazuje jego rozwój i uznanie konsekwencji jego naukowej pychy.
Podsumowując, postać Victora Frankensteina przechodzi głęboką przemianę z ambitnego i pełnego pasji naukowca w człowieka ogarniętego poczuciem winy i skruchą. Powieść bada moralne i etyczne implikacje poszukiwań naukowych oraz konsekwencje zabawy w Boga. W trakcie podróży Victora czytelnicy są świadkami głębokiego psychologicznego wpływu jego działań i zapadającego w pamięć dziedzictwa, jakie po sobie pozostawia.