Thurber wykorzystuje ten humorystyczny scenariusz, aby podkreślić, jak język i percepcja mogą być subiektywne i czasami prowadzić do nieporozumień. Upieranie się żony, by nazwać ptaka „kotem”, odzwierciedla jej punkt widzenia i przekonania, niezależnie od obiektywnej prawdy. Historia podkreśla wyzwanie, jakie stanowi przekazywanie precyzyjnych informacji, szczególnie w przypadku złożonych koncepcji lub sytuacji.
Ponadto Thurber bada rolę języka w kształtowaniu naszych doświadczeń. Sposób, w jaki żona odnosi się do ptaka, wpływa na to, jak postrzegają go zarówno ona, jak i jej mąż. Thurber podkreśla siłę języka wpływającego na nasze myśli, emocje i zachowania, nawet w oderwaniu od obiektywnej rzeczywistości.
Ostatecznie „Catbird” służy jako beztroskie badanie złożoności ludzkiej komunikacji oraz subiektywnej natury języka i percepcji.