W głębi lasu Colombani spotyka Vanniego i wdają się w zacięty bój. Obaj przeciwnicy spotykają się ze sobą, a ich wzajemna nienawiść staje się namacalna. Colombani waha się przez chwilę, rozdarty między pragnieniem zemsty a świadomością konsekwencji, jakie mogą mieć jego działania.
Gdy Vanni próbuje przemówić Colombaniemu do rozsądku, wściekłość tego ostatniego bierze górę i on strzela z karabinu. Vanni pada na ziemię, śmiertelnie ranny. Chwila triumfu Colombaniego jest krótkotrwała, ponieważ natychmiast ogarnia go poczucie winy i wyrzuty sumienia. Zdaje sobie sprawę z daremności swoich działań i rozumie, że pochłonęło go dążenie do zemsty, ostatecznie niszcząc przy tym własne życie.
Ten punkt zwrotny w historii powoduje zmianę perspektywy Colombaniego. Dokonawszy zemsty, staje w obliczu niszczycielskich konsekwencji swoich czynów, prowadzących do głębokiej przemiany jego charakteru. Punkt kulminacyjny służy zatem jako katalizator osobistego rozwoju Colombaniego i wewnętrznego zamieszania, ostatecznie wpływając na pozostałą część narracji.