Pomimo wyzwań i poświęceń, z jakimi boryka się jako misjonarz, dr Nichols początkowo wykazuje poczucie celu i oddanie swojej misji. Jednak w miarę rozwoju historii czytelnicy zyskują wgląd w jego rosnące rozczarowanie swoją pracą. Zaczyna kwestionować skuteczność swoich badań i wysiłków medycznych i staje się coraz bardziej sfrustrowany barierami kulturowymi i językowymi, które utrudniają komunikację z miejscową ludnością.
Jego morale i entuzjazm jeszcze bardziej się pogarszają, gdy dowiaduje się, że jego fundusze badawcze są kierowane na inne projekty uważane za bardziej korzystne politycznie. Czując się rozczarowany i pokonany, postanawia porzucić swoją misję i wrócić do Anglii.
„Sznur paciorków” ukazuje zmagania i konflikty wewnętrzne, z jakimi borykają się jednostki zaangażowane w sprawy humanitarne. Bada wyzwania związane z utrzymaniem własnych ideałów i poczucia celu w obliczu przeszkód, ograniczeń i postrzeganego braku postępu. Podczas podróży doktora Nicholsa Maugham zadaje pytania dotyczące natury pracy humanitarnej i szkód, jakie może ona ponieść dla zaangażowanych w nią osób.