Akcja rozgrywa się podczas burzliwej wojny francusko-pruskiej. Julien pragnie zaznaczyć swoją obecność i zyskać uznanie, ale każde spotkanie z bitwą powoduje, że jest sparaliżowany i niezdolny do działania. Czuje ogromny wstyd i poczucie winy z powodu swojej nieudolności, co tylko wzmaga jego tęsknotę za odwagą.
Walka Juliena skłania go do podjęcia desperackich kroków. Pragnąc odznaczenia, udaje rannego i oszukuje przełożonych, twierdząc, że został ranny w bitwie. Julien pławi się w pochwałach i pochwałach, jakie otrzymuje jako bohater, ale ciężar oszustwa ciąży na nim i zaczyna popadać w udrękę psychiczną.
Nawiedzany przez swoje tchórzostwo i związaną z nim wstręt do samego siebie, Julien w końcu znajduje punkt krytyczny. Natrafia na grupę żołnierzy cierpiących i umierających na polu bitwy i w tej chwili świadectwa Juliena ogarnia go poczucie wstydu i honoru. Rusza do bitwy, ryzykując życie, aby chronić swoich towarzyszy.
W kulminacyjnym momencie Julien wykazuje prawdziwą odwagę i udaje mu się uratować życie kilku innym żołnierzom. Jednak jego akt bohaterstwa jest krótkotrwały. W następstwie bitwy Julien zastanawia się nad swoją przemianą i akceptuje fakt, że w końcu pokonał swoje nawiedzające go lęki. Osiąga wewnętrzną odwagę, której tak desperacko szukał, i przy okazji znajduje miarę odkupienia.