Jest wrażliwą i emocjonalną młodą kobietą, która łatwo ulega swoim uczuciom. Widać to wyraźnie w jej interakcjach z Hamletem, gdzie często nie potrafi się jasno wypowiadać i łatwo ulega manipulacji. Nie potrafi sobie także poradzić ze śmiercią ojca, co wprawia ją w stan szaleństwa i ostatecznie prowadzi do śmierci.
Niezdolność Ofelii do radzenia sobie ze swoim życiem jest prawdopodobnie spowodowana splotem czynników, w tym wychowaniem, osobowością i okolicznościami jej życia. Wychowuje się w wysoce patriarchalnym społeczeństwie, w którym od kobiet oczekuje się służalczości mężczyznom. To tłumi jej głos i utrudnia jej dochodzenie. Ma też naturalną skłonność do łagodności i ustępliwości, przez co trudno jej stanąć w obronie siebie i poradzić sobie w trudnych sytuacjach.
Do jej upadku przyczyniają się także okoliczności życia Ofelii. Zostaje wplątana w trójkąt miłosny pomiędzy Hamletem, Laertesem i Klaudiuszem, co powoduje dla niej ogromny stres. Nie jest także w stanie uciec od oczekiwań społeczeństwa, co dodatkowo ogranicza jej zdolność radzenia sobie z życiem.
Ostatecznie główną słabością Ofelii jest jej niezdolność do radzenia sobie ze stresem i wymaganiami życia. Prowadzi to do jej szaleństwa i ostatecznej śmierci, co czyni ją jedną z najbardziej tragicznych postaci w sztuce.