Co dzieje się na końcu komedii i tragedii Williama Szekspira?

W komedii szekspirowskiej zakończenie zazwyczaj charakteryzuje się pojednaniem, rozwiązaniem i szczęściem. Konflikty i nieporozumienia będące podstawą fabuły zostają rozwiązane, często poprzez ujawnienie dawno zaginionej postaci lub nagłą zmianę zdania. Spektakl kończy się zaślubinem głównych bohaterów, symbolizującym przywrócenie porządku i triumf miłości nad przeciwnościami losu. Niektóre przykłady komedii szekspirowskich, które kończą się szczęśliwie, to „Sen nocy letniej”, „Noc Trzech Króli” i „Poskromienie złośnicy”.

Z drugiej strony tragedia szekspirowska kończy się często śmiercią, katastrofą i nieszczęściem. Bohater zwykle staje w obliczu nieuniknionego upadku z powodu tragicznej wady lub splotu okoliczności, na które nie ma wpływu. Zakończenie spektaklu charakteryzuje się żalem, stratą i poczuciem tragedii. Godne uwagi przykłady tragedii Szekspira z tragicznym zakończeniem to „Romeo i Julia”, „Hamlet” i „Król Lear”. Sztuki te poruszają tematy miłości, zdrady, ambicji i konsekwencji ludzkich działań.