W miarę rozwoju historii Linda wyrusza w podróż ku samopoznaniu i wyzwoleniu. Nawiązuje nieprawdopodobną przyjaźń z owdowiałą krawcową z miasta, panią Otley, która zostaje mentorką i powierniczką. Dzięki interakcjom z panią Otley Linda zyskuje głębsze zrozumienie dynamiki władzy w społeczeństwie i ograniczeń narzucanych kobietom.
Przebudzenie Lindy do własnego potencjału zbiega się z przybyciem objazdowego karnawału do miasta. Karnawał służy jako metafora tętniącej życiem i wyzwalającej alternatywy dla opresyjnego życia, jakie prowadziła Linda. To tutaj spotyka tajemniczego „człowieka-węża” o imieniu Jack, który stanowi katalizator zmian w jej życiu.
Gdy historia osiąga punkt kulminacyjny, Linda staje przed trudnym wyborem:pozostać w nieszczęśliwym małżeństwie i dostosować się do oczekiwań społecznych, czy też zaakceptować niepewność związaną z wolnością i potencjałem samorealizacji. Ostatecznie postanawia zostawić Franka i Prince'a i wyruszyć na nową ścieżkę, pomimo ryzyka i niepewności, jakie może to ze sobą nieść.
Poprzez podróż Lindy „Historia mokra jak łzy” w mocny sposób oddaje zmagania, aspiracje i odporność kobiet poruszających się w patriarchalnym społeczeństwie. Zagłębia się w złożoną dynamikę małżeństwa, klasy i osobistej wolnej woli, podkreślając znaczenie rozwoju osobistego i usamodzielniania się w obliczu przeciwności losu.