1. Zeznanie Mary Warren: Mary Warren, młoda służąca w domu Abigail Williams, początkowo oskarża kilka osób o czary, w tym żonę Johna Proctora, Elizabeth. Później odwołuje swoje oskarżenia, twierdząc, że Abigail manipulowała nią i zmuszała ją. Zeznania Mary Warren stanowią kluczowy dowód podający w wątpliwość zasadność oskarżeń.
2. Zeznanie Johna Proctora: John Proctor, szanowany i uczciwy obywatel Salem, przedstawia sędziom swoje zeznania. Oskarża w nim Abigail Williams o kłamstwo i wykorzystywanie jej oskarżeń do zdobycia władzy i wpływów w mieście. Zeznanie Johna Proctora ma na celu podważenie wiarygodności Abigail i ujawnienie oszukańczego charakteru procesów o czary.
3. Zeznania Gilesa Coreya: Giles Corey, starszy i zdeklarowany rolnik, przedstawia swoje zeznania, w których kwestionuje legalność postępowania o czary oraz metody stosowane w celu wymuszenia zeznań od oskarżonego. Zeznania Coreya odzwierciedlają jego sceptycyzm i opór wobec histerii wokół procesów.
Te trzy zeznania służą jako kluczowe dowody, które podważają zasadność oskarżeń o czary i ostatecznie przyczyniają się do zgłębienia w sztuce takich tematów, jak masowa histeria, dynamika władzy i dążenie do sprawiedliwości w obliczu przeciwności losu.