Trubadurzy należeli do ruchu kulturalnego zwanego „miłością dworską”, który celebrował rycerski ideał oddania szlachetnej damie. Ich piosenki często wyrażały zarówno radości, jak i smutki nieodwzajemnionej miłości i charakteryzowały się wyszukanymi melodiami i wyrafinowanymi tekstami.
Zwykle akompaniowali sobie na jednostrunowej lutni zwanej trubadurem i często występowali przed dworami i zgromadzeniami arystokratycznymi.
Do najsłynniejszych trubadurów należą Bernart de Ventadorn, Jaufré Rudel i Marcabru. Ich dzieła wywarły głęboki wpływ na rozwój zachodniej literatury i muzyki i pozostawiły trwałe dziedzictwo w trouvères (poetach-lirykach-muzykach w północnej Francji), literaturze średniowiecznej i tradycji „amour courtois”.