* Szacunek dla pamięci Sheparda: Kaufman uważał, że ważne jest skupienie się na reakcji społeczności na przestępstwo z nienawiści oraz szerszych tematach tolerancji i akceptacji, zamiast wykorzystywania tragicznej historii Sheparda dla uzyskania dramatycznego efektu.
* Unikanie sensacji: Nie włączając Sheparda jako postaci, Kaufman chciał uniknąć sensacji na temat jego śmierci i zamiast tego skupić się na wpływie zbrodni na mieszkańców Laramie.
* Wzmacnianie głosów społeczności: Siła spektaklu tkwi w różnorodnych perspektywach mieszkańców Laramie, dzięki czemu ich doświadczenia i reakcje na wydarzenie przemówiły do widzów.
Zamiast przedstawiać Sheparda jako postać, sztuka wykorzystuje różne techniki, aby go zapamiętać:
* Wywiady z tymi, którzy go znali: Spektakl zawiera wywiady z przyjaciółmi i znajomymi Sheparda, dające wgląd w jego osobowość i życie.
* Raporty i dokumenty prasowe: Spektakl zawiera artykuły prasowe, stenogramy sądowe i inne dokumenty związane z zbrodnią i jej następstwami.
* Odniesienia symboliczne: Obecność Sheparda jest wyczuwalna poprzez subtelne odniesienia, takie jak powtarzające się wzmianki o jego imieniu i użycie jego ulubionej piosenki.
Ostatecznie decyzja Kaufmana o nieuwzględnieniu Matthew Sheparda jako postaci w „Projekcie Laramie” była zamierzona i miała na celu osiągnięcie głębszego i bardziej zniuansowanego zrozumienia wydarzenia i jego wpływu na społeczność.