1. Ustawienie:
- Akcja spektaklu ogranicza się do Rue de Richelieu, a powieść przedstawia różne miejsca na terenie całej Francji.
2. Postacie:
- Gra zmniejsza liczbę postaci. Na przykład postać Jammesa, wodza Sûreté, została pominięta w sztuce.
- W sztuce większy nacisk położono na relację pomiędzy Raoulem i Christine.
3. Struktura fabuły:
- Spektakl kondensuje fabułę powieści, pomijając pewne wątki poboczne.
- Spektakl pomija badanie tożsamości Upiora i koncentruje się na romansie Christine i Raoula.
4. Ton i atmosfera:
- Spektakl wzmacnia melodramatyczne elementy powieści, podkreślając dramatyczne napięcie i konflikt.
- Atmosfera spektaklu jest bardziej operowa i teatralna, ze zwiększonym naciskiem na muzykę, spektakl wizualny i intensywność emocjonalną.
5. Zakończenie:
- Zakończenie sztuki odbiega od powieści. W sztuce Christine wpada do Sekwany, a Raoul uważa ją za martwą. W powieści Erik (Upiór) ratuje ją i zabiera do swojej legowiska, przygotowując grunt pod dalsze wydarzenia.
6. Charakterystyka Upiora:
- W sztuce Upiór jest przedstawiany raczej jako postać tragiczna i godna pożałowania, której motywacją jest miłość do Christine.
- Spektakl zapewnia bardziej zniuansowaną eksplorację emocji i wewnętrznych zmagań Upiora.
Ogólnie rzecz biorąc, sztuka „Upiór w operze” Gastona Leroux różni się od powieści pod względem scenerii, struktury fabuły, rozwoju postaci, tonu i atmosfery, zachowując jednocześnie główne tematy i elementy oryginalnej historii.