Istnieje kilka powodów, dla których w czasach Szekspira kobietom nie wolno było grać w sztukach. Jednym z powodów było społeczne przekonanie, że kobiety nie nadają się do występów na scenie. Uważano, że kobiety są zbyt emocjonalne i niepoważne, aby przekonująco przedstawiać męskie postacie. Innym powodem była praktyczna obawa, że kobiety odwrócą uwagę publiczności od spektaklu. W czasach, gdy sztuki teatralne były często jedyną formą rozrywki, każde odstępstwo od oczekiwanego występu mogło mieć szkodliwy wpływ na produkcję.
Mimo tych ograniczeń kilku aktorkom udało się za czasów Szekspira wystąpić na scenie. Kobiety te były zazwyczaj członkiniami podróżujących zespołów lub „włóczęgami”, które nie podlegały takim samym ograniczeniom jak zespoły występujące w Londynie. Chociaż te aktorki stanęły przed wieloma wyzwaniami, utorowały drogę przyszłym pokoleniom performerek.
Tradycja odgrywania przez mężczyzn ról kobiecych trwała aż do początków XIX wieku, kiedy to na angielskiej scenie zaczęto akceptować aktorki. Pod koniec XIX wieku kobiety występowały we wszystkich rolach i od tego czasu stały się istotną częścią świata teatralnego.