1. Kibicowanie i wsparcie:Widzowie z pasją kibicowali i wspierali swoich ulubionych sportowców lub miasta-państwa. Ich głośne wiwaty i brawa motywowały sportowców i tworzyły elektryzującą atmosferę podczas zawodów.
2. Zachęta:Obecność widzów zapewniła sportowcom poczucie zachęty i uznania. Świadomość, że ich wysiłki są obserwowane i doceniane przez liczną publiczność, motywowała sportowców do osiągania najlepszych wyników.
3. Fair Play i sportowa rywalizacja:Widzowie odegrali rolę w promowaniu fair play i sportowej rywalizacji. Mogli wyrazić dezaprobatę lub wygwizdać sportowców, którzy zachowywali się niesportowo. Nacisk ze strony publiczności zachęcił sportowców do przestrzegania olimpijskich ideałów honoru i uczciwości.
4. Wymiana kulturalna:Na Igrzyskach Olimpijskich zgromadzili się widzowie z różnych miast i regionów, co ułatwiło wymianę kulturalną i zrozumienie. Interakcja z ludźmi z różnych środowisk umożliwiła widzom poznanie innych kultur i tradycji, wzmacniając poczucie jedności i koleżeństwa wśród greckiego świata.
5. Szerzenie ducha olimpijskiego:Gdy widzowie wracali do swoich rodzinnych miast, nieśli ze sobą ducha olimpijskiego i entuzjazm, których doświadczyli podczas Igrzysk. Przyczyniło się to do rozprzestrzeniania się ideałów i tradycji olimpijskich w całej Grecji i poza nią.
6. Wpływ na sędziów:Reakcje widzów, choć nie są bezpośrednio zaangażowani w sędziowanie, mogą wpływać na decyzje sędziów. Sędziowie, którzy ulegli entuzjazmowi lub niezadowoleniu publiczności, mogli przyznać korzystniejsze oceny sportowcom, którzy rezonowali z widzami.
7. Znaczenie społeczne:Udział w igrzyskach olimpijskich uznawano za prestiżowe wydarzenie społeczne. Widzowie wywodzący się z wpływowych rodzin lub prominentnych stanowisk często wykorzystywali swoją obecność na igrzyskach do wzmocnienia swojej pozycji społecznej i wzmocnienia sojuszy politycznych.