1. Marzenia Willy'ego Lomana: Willy Loman od zawsze marzył o osiągnięciu wielkiego sukcesu w sprzedaży i zapewnieniu wygodnego życia swojej rodzinie. Nie przyznaje jednak, że otaczający go świat się zmienił, a jego techniki biznesowe są przestarzałe.
2. Sekwencje retrospekcji: Spektakl zagłębia się w przeszłość Willy'ego poprzez sekwencje retrospekcji. Poznajemy jego zmagania, aspiracje i niespełnione ambicje, które ukształtowały jego obecne niepowodzenia i niestabilność psychiczną.
3. Relacje rodzinne: Relacje Willy'ego z synami, Biffem i Happym, są napięte. Biff jest rozczarowany pustym dążeniem ojca do sukcesu i porzuca plany pójścia w ślady Willy'ego. Happy wydaje się bardziej optymistyczny, ale jest tak samo zagubiony i bezcelowy jak Biff. Żona Willy'ego, Linda, pozostaje mu oddana pomimo jego wad, ale nie może powstrzymać się od widoku jego spirali upadku.
4. Wygląd a rzeczywistość: Postrzeganie przez Willy'ego siebie i swojej sytuacji często odbiega od rzeczywistości. Aby poradzić sobie z niepowodzeniami, sięga po fantazje i złudzenia, czepia się przeszłości i nie akceptuje zmian w teraźniejszości.
5. Zdrada i rozczarowanie: Willy konfrontuje się ze swoim poczuciem zdrady, gdy odkrywa, że Biff tak naprawdę nigdy nie osiągnął sukcesu, w który wierzył. To rozwianie złudzeń prowadzi do całkowitego załamania psychicznego Willy'ego.
6. Tragiczne zakończenie: W desperackiej próbie zapewnienia bytu rodzinie po śmierci Willy popełnia samobójstwo. Spektakl kończy się, gdy rodzina Lomanów zmaga się z następstwami jego śmierci i próbuje pogodzić się z jego tragicznym końcem.
Sztuka Millera porusza takie tematy, jak amerykański sen, koszty pogoni za nierealistycznymi aspiracjami, relacje rodzinne i ludzkie żniwo bycia uwięzionym w kręgu samooszukiwania się i niepowodzeń. „Śmierć komiwojażera” pozostaje przejmującym i skłaniającym do refleksji badaniem złożoności ludzkiego doświadczenia.