* Normy społeczne: Występowanie na scenie nie było uważane za godne szacunku, co było postrzegane jako zawód przeznaczony dla klas niższych. Oczekiwano, że ograniczą się do sfery domowej.
* Przekonania religijne: Niektóre grupy religijne, np. purytanie, potępiały postępowanie jako niemoralne i zagrażające porządkowi społecznemu.
* Względy praktyczne: Teatry były często zatłoczone i brakowało im odpowiedniego wyposażenia, co mogło sprawić, że występy kobiet były niepraktyczne.
Dlatego do portretowania kobiet na scenie wykorzystywano młodych chłopców, mężczyzn, a nawet starszych mężczyzn. Praktyka ta utrzymywała się przez wieki i dopiero w XVII wieku, choć z pewnym oporem, na scenie zaczęły pojawiać się aktorki.