Chociaż obraz białej sukni Marilyn Monroe falującej podczas przejazdu metra jest natychmiast rozpoznawalny i wywołuje poczucie spontaniczności, w rzeczywistości był to starannie zaaranżowany moment.
Oto dlaczego:
* Scena powtarzała się wiele razy: Filmowanie wymagało wielu ujęć i ustawień, aby uzyskać idealne ujęcie. Wysadzanie sukienki osiągnięto dzięki potężnym wentylatorom rozmieszczonym strategicznie, aby stworzyć efekt wiatru.
* Sukienka Marilyn Monroe: Biała sukienka nie była byle jaka; został zaprojektowany specjalnie na tę scenę, z lekkiego materiału, który łatwo się falował.
* Reakcja opinii publicznej: Ekipa filmowa zatrudniła nawet statystów, aby zareagowali na sukienkę, co dodało scenie realizmu.
Dlatego choć wizerunek sceny „metrowych sukienek” stał się synonimem niezaplanowanych, spontanicznych chwil, było to starannie przygotowane, teatralne przedstawienie.