Niemowlęctwo:
* Powijaki: Niemowlęta szczelnie owijano w pieluszki, często lniane lub wełniane. Ta praktyka zapewniała im ciepło, pomagała w utrzymaniu postawy i zapobiegała drapaniu się.
* Szata: Kiedy małe dzieci mogły już się poruszać, nosiły proste ubranie przypominające szatę zwane „suknią” lub „spódnicą”. Były one często wykonane z lnu, bawełny lub wełny i miały luźny krój zapewniający swobodę ruchu.
Dzieciństwo (wiek 2–10 lat):
* Dublet i bryczesy: Gdy chłopcy osiągnęli pewien wiek, zaczęli nosić dublet, obcisłą marynarkę i bryczesy, czyli luźne spodnie. Były one zwykle wykonane z lnu, wełny lub jedwabiu, w zależności od zamożności rodziny.
* Rękawy: Dublet często miał dołączone rękawy, które można było bufiać, rozcinać lub haftować w celach dekoracyjnych.
* Koszula: Dla wygody i czystości pod dubletem noszono lnianą koszulę.
* Wąż: Chłopcy nosili pończochy zwane „wężowymi”, które sięgały do kolan lub ud. Były one często wykonane z wełny lub lnu i czasami były w jaskrawych kolorach.
* Buty: Na co dzień noszono skórzane buty. Były one zwykle gładkie, ale na specjalne okazje można je było ozdobić klamrami lub haftem.
Akcesoria:
* Kapelusz: Noszono małą czapkę lub kapelusz, aby chronić głowę przed słońcem lub deszczem. Styl kapelusza różnił się w zależności od wieku chłopca i okazji.
* Biżuteria: Chłopcy z zamożnych rodzin mogą nosić prostą biżuterię, taką jak pierścionki lub wisiorki.
Ważne uwagi:
* Klasa: Bogactwo rodziny w ogromnym stopniu wpływało na rodzaj i jakość materiałów stosowanych w ubiorach. Biedni mogli nosić proste lniane szaty, a bogaci luksusowe aksamitne lub jedwabne ubrania.
* Moda: Moda elżbietańska stale się rozwijała, a style ubioru mogły z biegiem czasu znacząco się zmieniać.
Ogółem mali chłopcy w czasach elżbietańskich ubierali się w sposób odzwierciedlający ich wiek, płeć i status społeczny. Ich ubrania były praktyczne, wygodne i często stylowe, odzwierciedlając modę epoki.