Oto jak się załamuje:
* Dramatyczny kontekst: Hamlet jest głęboko sprzeczny i rozpaczając śmierć ojca. Głosuje także zdrada swojego wuja, Klaudiusza, który poślubił matkę i przejął tron.
* pirrhus jako symbol: Pyrrhus, syn Achillesa w mitologii greckiej, jest znany ze swojego mściwego zabicia króla Priama po wojnie trojańskiej. Jest potężnym obrazem wściekłości i przemocy.
* Wewnętrzna walka Hamleta: Odwołując się do Pyrrhusa, Hamlet ujawnia swoje uczucia gniewu i pragnienia zemsty na Klaudiuszu. Uważa się za potencjalnego mściciela, porównując się z potężnym Pyrrhusem i wyobrażając sobie gwałtowne akt przeciwko wujkowi.
* zapowiedź: Aluzje zapowiadają główny temat zemsty w sztuce. Chociaż Hamlet początkowo waha się i zmaga się ze swoim sumieniem, obraz Pyrrhusa ostatecznie popycha go do podjęcia drastycznych środków.
Dlaczego Hamlet wybiera ten konkretny obraz?
* równoległość: Ogólna narracja sztuki odzwierciedla grecki mit zemsty. Morderstwo ojca Hamleta jest analogiczne do wojny trojańskiej, a Klaudiusz jest porównywalny z Priam.
* Dramatyczny efekt: Aluzja dodaje podwyższonego poczucia dramatu i tragedii, dzięki czemu publiczność uświadamia sobie potencjał Hamleta do przemocy i zniszczenia.
* Nacisk na wewnętrzny konflikt Hamleta: Zestawienie kontemplacyjnej i filozoficznej natury Hamleta z obrazem brutalnego Pyrrhusa podkreśla w nim konflikt.
Podsumowując, aluzje Hamleta do Pyrrhusa w Akcie II, scena II służy jako silny symbol jego emocjonalnego zamieszania, zapowiadając jego przyszłe działania i odzwierciedlając główne tematy zemsty i sprawiedliwości sztuki. Zostaje złapany między pragnieniem zemsty a jego niezdecydowaną, introspektywną naturą, czyniąc obraz Pyrrhusa potężnym i istotnym odzwierciedleniem jego wewnętrznej walki.