Było kilka powodów, dla których kobietom nie wolno było występować na scenie. Jednym z powodów był fakt, że występowanie publiczne przed mężczyznami uważano za nieskromne. Przekonanie to opierało się na przekonaniu, że kobiety powinny być czyste i skromne, a wystąpienie na scenie wystawi je na widok mężczyzn.
Kolejnym powodem, dla którego kobietom nie wolno było występować na scenie, było to, że uważano to za zawód męski. Aktorstwo było postrzegane jako zawód wykwalifikowany i wierzono, że kobiety nie są w stanie osiągnąć tego samego poziomu umiejętności co mężczyźni. Przekonanie to opierało się również na założeniu, że kobiety są intelektualnie gorsze od mężczyzn.
Wreszcie istniał także praktyczny powód, dla którego kobietom nie wolno było występować na scenie. W czasach Szekspira zespoły teatralne często były zespołami podróżującymi i zatrudnianie kobiet w ich zespołach było po prostu niepraktyczne. Kobiety potrzebowałyby oddzielnego zakwaterowania i opiekunów, a także byłyby bardziej narażone na ataki podczas podróży.
W wyniku tych czynników wszystkie role kobiece w sztukach Szekspira grali mężczyźni. Niektórzy mężczyźni specjalizowali się w odgrywaniu ról kobiecych i nazywano ich „aktorami-chłopcami”. Aktorami tymi byli zazwyczaj młodzi mężczyźni, którzy nie zapuścili jeszcze brody i potrafili przekonująco przedstawiać kobiety na scenie.
Praktyka wykorzystywania mężczyzn do odgrywania ról kobiecych trwała w Anglii aż do Restauracji w 1660 roku. Po Restauracji kobiety w końcu mogły występować na scenie i szybko stały się jednymi z najpopularniejszych aktorek teatralnych.