Normy społeczne i kulturowe: W wielu społeczeństwach tradycyjnie od kobiet oczekiwano, że pozostaną w domu i zajmą się domem, podczas gdy mężczyźni byli odpowiedzialni za działania publiczne, takie jak występy na scenie. Ten podział ról opierał się na przekonaniu, że kobiety są gorsze od mężczyzn pod względem inteligencji i siły fizycznej, a co za tym idzie, nie nadają się do występów na scenie.
Ograniczenia religijne: W niektórych kulturach przekonania religijne również odegrały rolę w uniemożliwianiu kobietom występów na scenie. Na przykład w starożytnej Grecji kobietom nie wolno było uczestniczyć w igrzyskach olimpijskich ani żadnych innych wydarzeniach publicznych, które wymagały od nich odsłonięcia ciała. Podobnie w wielu społeczeństwach chrześcijańskich kobiety zniechęcano do występów na scenie, ponieważ postrzegano to jako formę nieskromności.
Zakazy prawne: W niektórych jurysdykcjach obowiązywały również prawne zakazy występowania kobiet na scenie. Na przykład w Anglii ustawa Licensing Act z 1737 r. zabraniała kobietom grania w sztukach teatralnych, jeśli nie posiadały na to specjalnego zezwolenia. Ustawę tę uchylono w 1843 r., lecz nadal miała ona istotny wpływ na możliwości kobiet w świecie teatralnym.
W wyniku tych ograniczeń społecznych, kulturowych, religijnych i prawnych kobiety we wczesnych wiekach były w dużej mierze wykluczane z występów na scenie. Dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku kobiety zaczęły zyskiwać większe możliwości występów na scenie, ale już wtedy musiały stawić czoła poważnym wyzwaniom i dyskryminacji.