Po tym, jak Duncan udał się na noc, Lady Makbet obmyśla wraz z mężem plan zamordowania króla. Odurzy szambelanów królewskich, a potem Makbet zabije Dunkana, gdy ten będzie spał. Jest zdecydowana kontynuować plan, nawet jeśli będzie musiała to zrobić sama:
> Ale przykręć swoją odwagę do miejsca zaczepienia,
>I nie zawiedziemy. Kiedy Duncan śpi,
>(Dokąd raczej dotrze jego całodzienna ciężka podróż
>Zaproś go stanowczo) jego dwóch szambelanów
>Czy winem i wassailem tak przekonam,
>To wspomnienie, strażnik mózgu,
>Będzie dym i otrzymanie rozumu
> Tylko kończynę. Kiedy śpisz jak świnia
>Ich przesiąknięta natura leży jak w śmierci,
>Czego ty i ja nie możemy wykonać
>Niestrzeżony Duncan? czego nie założyć
>Jego gąbczasty oficerowie, którzy poniosą winę
>Naszego wielkiego quell? (I, w., 65-78)