1. Konkurencja :Szekspir był wyjątkowo utalentowanym i odnoszącym sukcesy dramaturgiem, który często zdobywał uznanie krytyki i publiczności. Mogło to prowadzić do niechęci i zazdrości wśród innych dramaturgów, którzy czuli się przyćmieni lub przyćmieni jego osiągnięciami.
2. Różnice artystyczne :Sztuki Szekspira słynęły z nowatorskiego i eksperymentalnego charakteru, często przekraczającego granice konwencji teatralnych i eksplorującego złożone tematy i postacie. Niektórzy dramatopisarze mogli uważać, że twórczość Szekspira odbiegała od tradycyjnego dramatu elżbietańskiego, co prowadziło do nieporozumień lub konfliktów dotyczących podejść artystycznych.
3. Osobiste kontrowersje :Szekspir nie był odporny na kontrowersje, a jego życie osobiste i okoliczności były czasami przedmiotem plotek lub krytyki. Niektórzy dramatopisarze mogli mieć zastrzeżenia do Szekspira ze względu na jego rzekome rywalizacje, konflikty lub osobiste wyzwania.
4. Zmiana krajobrazu teatralnego :Sukces Szekspira zbiegł się z okresem znaczących zmian w teatrze angielskim, obejmującym pojawienie się nowych teatrów i powstanie zespołów komercyjnych. To konkurencyjne środowisko mogło zintensyfikować rywalizację i napięte relacje między dramatopisarzami próbującymi zadomowić się w branży.
5. Krytyka literacka :Nie wszyscy dramatopisarze wprost dyskredytowali twórczość Szekspira, ale zdarzały się przypadki krytyki lub debat na temat jego stylu, języka i wyborów dramatycznych. Niektórzy dramatopisarze mogli mieć odmienne wyobrażenia na temat tego, co stanowi „dobry” dramat i dopatrzyć się błędów w podejściu Szekspira.
Należy zauważyć, że powody te nie są reprezentatywne dla wszystkich dramaturgów czasów Szekspira, a z pewnością było wielu, którzy podziwiali i szanowali jego twórczość. Rywalizacja teatralna i krytyczne debaty były powszechne w epoce elżbietańskiej, nie negują one jednak trwałego wpływu Szekspira na dramat i jego trwałej reputacji jednego z największych dramaturgów w historii.