Aktorzy chłopięcy byli szkoleni do przekonującego odgrywania postaci kobiecych. Często spędzali lata na doskonaleniu swojego głosu, ruchów i manier, aby ich występy były jak najbardziej realistyczne. Chociaż praktyka ta może wydawać się niezwykła współczesnej publiczności, była powszechnie akceptowana i ceniona w czasach Szekspira. W rzeczywistości niektórzy aktorzy chłopięcy stali się sławnymi wykonawcami i zdobyli znaczną sławę dzięki umiejętności odgrywania postaci kobiecych.
Dobór aktorów chłopięcych wpłynął również na sposób pisania i przedstawiania postaci kobiecych w sztukach Szekspira. Szekspir często pisał złożone i różnorodne postacie kobiece, ale nadal były one ograniczone ograniczeniami narzuconymi przez ich płeć. Na przykład od postaci kobiecych często oczekiwano, że będą cnotliwe, skromne i uległe. Sztuki często poruszają tematykę wyzwań stojących przed kobietami w społeczeństwie zdominowanym przez mężczyzn oraz konfliktów, jakie powstały pomiędzy ich osobistymi pragnieniami a oczekiwaniami społecznymi. Pomimo tych ograniczeń bohaterki Szekspira wykazują całą gamę emocji, inteligencji i sprawczości, co podkreśla jego mistrzostwo w tworzeniu złożonych i fascynujących postaci.
Choć praktyka wykorzystywania aktorów chłopięcych do odgrywania ról kobiecych w sztukach Szekspira może wydawać się niezwykła według dzisiejszych standardów, stanowiła ona znaczący aspekt ówczesnej kultury teatralnej. Wpłynęło to na sposób pisania, odgrywania i postrzegania postaci kobiecych przez publiczność, a także nadało niepowtarzalny wymiar teatralnym doświadczeniom sztuk Szekspira.