Na początku Makbet jest przedstawiany jako lojalny i waleczny generał, wychwalany przez króla Dunkana za odwagę w bitwie. Pierwsza scena przedstawia go jako osobę odważną i honorową, szanowaną zarówno przez rówieśników, jak i króla. Jednak spotkanie z trzema czarownicami zasiewa w jego umyśle ziarno ambicji i zaczyna rozważać możliwość zostania królem.
W miarę postępu obu scen jesteśmy świadkami znaczącej przemiany w charakterze Makbeta. Pochłania go pragnienie władzy i skłonność do popełniania ohydnych czynów, aby osiągnąć swój cel. Racjonalizuje swoje działania, przekonując samego siebie, że są one niezbędne do zabezpieczenia jego pozycji i ochrony jego przyszłości. Jednak sumienie zaczyna mu ciążyć i doświadcza poczucia winy, wyrzutów sumienia i strachu.
Zabójstwo króla Dunkana stanowi punkt zwrotny w upadku moralności Makbeta. Po dokonaniu czynu popada w paranoję, dręczą go wizje i halucynacje. Traci poczucie moralności i człowieczeństwa, stając się bezwzględny i tyrański. Jego interakcje z Lady Makbet jeszcze bardziej ujawniają zakres jego upadku moralnego, w miarę jak ich działania coraz bardziej wytrącają ją z równowagi i ostatecznie popada w szaleństwo.
Podsumowując, sceny 1 i 2 pokazują wyraźny upadek Makbeta. Zaczyna jako szlachetny i szanowany wojownik, ale ulega swoim mrocznym pragnieniom i wpływowi zła. Jego upadek moralny jest widoczny w jego chęci popełnienia morderstwa, utracie empatii i poczucia winy oraz popadnięciu w szaleństwo. Ta szybka przemiana przygotowuje grunt pod tragiczne konsekwencje, które następują w późniejszych aktach sztuki.