1. Wzmocnione wyrażenia :Wielkość teatru greckiego często utrudniała widzom dostrzeżenie wyrazu twarzy aktorów. Maski wyolbrzymiały te wyrażenia, czyniąc je widocznymi z każdej części teatru.
2. Rozróżnianie znaków :Maski pomagały rozróżnić różne postacie, co było szczególnie istotne, ponieważ aktorzy często odgrywali wiele ról w jednym przedstawieniu.
3. Identyfikacja postaci :Maski dawały widzom wizualne wskazówki dotyczące wieku postaci, statusu społecznego, płci i stanu emocjonalnego.
4. Portret płci :W starożytnej Grecji kobietom nie wolno było występować na scenie, więc aktorzy płci męskiej nosili maski, aby przedstawiać postacie kobiece.
5. Symbolika :Maski były często używane do przekazywania abstrakcyjnych idei lub istot nadprzyrodzonych, takich jak bogowie i boginie.
6. Akustyka :Maski miały wbudowane rezonatory, które wzmacniały głosy aktorów, zapewniając ich słyszalność w całym teatrze.
7. Efekt jednoczący :Noszenie masek stworzyło poczucie jednolitości i anonimowości wśród aktorów, przenosząc nacisk z indywidualnych wykonawców na zbiorowe opowiadanie historii.
Używanie masek w teatrze greckim było integralną częścią doświadczenia teatralnego, umożliwiając większą ekspresję dramatyczną, rozwój postaci i zaangażowanie publiczności.