1. Tworzenie atmosfery :Użycie przez czarownice obrazów w scenie z kotłem skutecznie ustanawia niesamowity i nadprzyrodzony nastrój przedstawienia. Szekspir używa żywego języka, aby opisać składniki wrzucane przez czarownice do kotła, wywołując poczucie tajemnicy i nieziemstwa. Obrazy „filetu węża pospolitego”, „łuski smoka” i „wełny nietoperza” tworzą mroczną i złowieszczą atmosferę, przygotowując grunt pod następujące proroctwa.
2. Tworzenie wizualizacji za pomocą słów :Biorąc pod uwagę ograniczoną kunszt sceniczny epoki elżbietańskiej, wykorzystanie obrazów przez czarownice staje się potężnym narzędziem do tworzenia obrazów wizualnych w umysłach widzów. Dokładne opisy działań czarownic i używanych przez nie składników pobudzają wyobraźnię widzów, pozwalając im wyobrazić sobie scenę tak, jakby rozgrywała się ona na ich oczach.
3. Symbolika i alegoria :Szekspir wykorzystuje obrazy z kotła czarownic, aby przekazać głębsze znaczenia symboliczne. Składniki reprezentują różne aspekty charakteru i działań Makbeta, takie jak jego ambicje, oszustwo i poczucie winy. Posługując się językiem symbolicznym, Szekspir zaprasza widza do interpretacji tych obrazów i powiązania ich z tematyką spektaklu.
4. Większe napięcie i niepewność :Obrazy użyte w przepowiedni czarownic zwiększają napięcie i niepewność fabuły. Dwuznaczny i tajemniczy charakter ich przepowiedni wywołuje poczucie niepokoju i oczekiwania, pozostawiając widzów zaciekawionych tym, co przyniesie przyszłość Makbetowi i innym postaciom.
5. Udział i zaangażowanie publiczności :Zastosowanie żywych obrazów w scenie czarownic pozwala widzom aktywnie uczestniczyć w doświadczeniu teatralnym. Angażując ich wyobraźnię i zapraszając do wizualizacji wydarzeń, Szekspir wzmacnia więź między aktorami na scenie a publicznością.
6. Powiązanie z wierzeniami elżbietańskimi :Elżbietańska publiczność pozostawała pod głębokim wpływem przesądów i wiary w zjawiska nadprzyrodzone. Obrazy w scenie czarownic współgrały z ich kontekstem kulturowym, dzięki czemu sztuka wywarła jeszcze większe wrażenie i stała się bardziej wiarygodna dla ówczesnej publiczności.
Podsumowując, użycie przez czarownice obrazów z I sceny IV aktu „Tragedii Makbeta” ma ogromne znaczenie w kontekście teatru elżbietańskiego. Pozwala dramatopisarzowi stworzyć urzekającą atmosferę, przekazać głębsze znaczenia poprzez symbolikę, zwiększyć napięcie, zwiększyć udział publiczności i sięgnąć do wierzeń kulturowych epoki elżbietańskiej, pomimo ograniczeń sceny 当时的.