1. Refren:
- Chór stanowiła grupa aktorów, którzy komentowali i reagowali przez cały spektakl.
- Śpiewali, tańczyli, a czasem wchodzili w interakcję z głównymi bohaterami.
- Chór często wyrażał wspólny głos i emocje społeczności w kontekście spektaklu.
2. Maski:
- Aktorzy greckiego teatru używali masek, aby przedstawić różne postacie i emocje.
- Maski wyrażały tożsamość postaci, płeć, status społeczny i stany emocjonalne.
- Pozwoliły na szybkie zmiany postaci i ulepszoną reprezentację wizualną.
3. Kostiumy:
- Kostiumy odegrały kluczową rolę w ustaleniu tożsamości postaci i ich statusu społecznego.
- Wyrafinowane kostiumy dodały występom wizualnego widowiska.
- Użycie koloru, tkaniny i ozdób pomogło w rozróżnieniu postaci.
4. Taniec mimetyczny:
- Greccy aktorzy wykorzystali stylizowane ruchy taneczne, aby wyrazić emocje, przekazać narrację i uwydatnić dramatyczne sytuacje.
- Taniec mimetyczny zapewniał fizyczną interpretację tekstu, wzmacniając jego treść emocjonalną.
5. Muzyka:
- Muzyka była istotnym elementem, często zapewniającym emocjonalną atmosferę i kontekst.
- Instrumenty takie jak lira, flet i aulos były używane do akompaniamentu, tworzenia nastroju i intensyfikacji dramatycznych momentów.
6. Opowiadanie historii i struktura:
- Teatr grecki kierował się uporządkowaną narracją podzieloną zazwyczaj na trzy części:protasis (wprowadzenie), epitasis (narastający konflikt) i katastaza (zakończenie).
- Odtwarza poruszające tematy takie jak los, sprawiedliwość, boska zemsta i natura ludzka.
7. Deus Ex Machina:
- Użycie „boga z maszyny” (deus ex machina) stało się konwencją rozwiązywania konfliktów lub wprowadzania boskich interwencji.
- Urządzenie przypominające dźwig opuściło na scenę aktora reprezentującego bóstwo, symbolizujące boski żywioł rozwiązujący złożone sytuacje.
8. Elementy sceniczne:
- W teatrze greckim często stosowano minimalistyczną scenografię.
- Skene, budynek znajdujący się na tyłach sceny, służył jako tło dla występów oraz zapewniał wejścia i wyjścia.
- Nie zabrakło także ekkyklema (platforma na kółkach ukazująca sceny we wnętrzach) i periaktoi (obracające się pryzmaty zmieniające tło).
9. Typy znaków:
- W teatrze greckim występowały różne typy postaci, takie jak bohater, złoczyńca, mądry starszy, powiernik i młodzi kochankowie.
- Te archetypowe postacie spełniły oczekiwania widzów i uprościły opowiadanie historii.
10. Rola publiczności:
- Teatr grecki przyciągał dużą widownię w amfiteatrach na świeżym powietrzu, takich jak słynny Teatr Dionizosa w Atenach.
- Reakcja i udział publiczności były kluczowe. Greckie słowo „teatron” oznacza miejsce oglądania, odzwierciedlając zasadniczą rolę publiczności w starożytnym teatrze.
Te techniki i konwencje przyczyniły się do dynamicznych i potężnych doświadczeń teatralnych starożytnej Grecji, czyniąc teatr grecki fundamentalnym wpływem na zachodni teatr i tradycje dramatyczne.