W miarę postępu spektaklu Lady Makbet przyjmuje bardziej pasywną rolę. Staje się wycofana i pogrążona w poczuciu winy i nie jest w stanie uciec od psychicznej udręki spowodowanej swoimi działaniami. W końcu popada w szaleństwo i umiera.
Pod koniec spektaklu role Makbeta i Lady Makbet całkowicie się odwróciły. Makbet stał się człowiekiem słabym i niezdecydowanym, a Lady Makbet stała się skorupą dawnego siebie. To odwrócenie podkreśla niszczycielską moc poczucia winy i ambicji i służy jako przestroga przed niebezpieczeństwami dążenia do władzy za wszelką cenę.