1. Kształt i wymiary: Teatry greckie budowano zazwyczaj na planie półkola lub podkowy, ze sceną umieszczoną pośrodku łuku koła. Konstrukcja ta skupiała i wzmacniała fale dźwiękowe w kierunku publiczności, zapobiegając ich rozpraszaniu. Teatry zostały również zbudowane w określonych proporcjach wymiarowych, aby dźwięk mógł dotrzeć do najdalszych miejsc.
2. Strome ustawienie siedzeń: W greckich teatrach rzędy siedzeń były ułożone w piętra, które stromo wznosiły się od sceny do tyłu. Taka konfiguracja pozwoliła zminimalizować dystans pomiędzy aktorami a publicznością, redukując tłumienie dźwięku występujące wraz ze wzrostem odległości.
3. Materiały odblaskowe: Teatry często budowano przy użyciu materiałów dobrze odbijających dźwięk, takich jak wapień czy marmur. Powierzchnie te pomogły odbijać fale dźwiękowe i rozprowadzać je po całym teatrze.
4. Rezonatory wazonowe: W niektórych greckich teatrach pod siedzeniami lub ścianami umieszczono duże ceramiczne garnki lub wazony zwane „encheia”. Rezonatory te wzmacniały określone częstotliwości dźwięku, poprawiając klarowność mowy i muzyki.
5. Projekcja aktora: Aktorzy starożytnego teatru greckiego stosowali określone techniki emisji głosu. Używali wyraźnej dykcji, mocnej projekcji głosu i przesadnych gestów, aby zapewnić, że ich głosy będą słyszalne przez całą publiczność.
6. Cechy architektoniczne: Projekt sceny i otaczających ją obiektów, w tym proscenium, orkiestry i skene, pomógł skupić i skierować dźwięk w stronę publiczności. Skene, stanowiący tło dla sceny, często zawierała wklęsłe powierzchnie odbijające fale dźwiękowe.
7. Naturalne wzmocnienie: Naturalna topografia wielu greckich teatrów, często umiejscowionych na zboczach wzgórz, dodatkowo ułatwiła wzmocnienie dźwięku. Zbocze wzgórza działało jak naturalna powłoka akustyczna, wzmacniając projekcję dźwięku w stronę publiczności.
Ogólnie rzecz biorąc, połączenie tych czynników – kształtu, materiałów, rozmieszczenia siedzeń, projekcji aktorów i cech architektonicznych – pozwoliło widzom greckich teatrów doświadczyć wyraźnych i słyszalnych przedstawień, nawet z najdalszych miejsc.