Widzowie ustawiali się w kolejce poza Globe, często przybywając na długo przed przedstawieniem, aby zapewnić sobie dobre miejsce. Opłaty za wstęp różniły się w zależności od części wypoczynkowej, przy czym najdroższe miejsca znajdowały się w zadaszonych galeriach, a najtańsze dostępne na otwartym dziedzińcu (tzw. „groundlings”).
2. Na stojąco lub siedząco:
Groundlingowie stali przez cały występ na dziedzińcu, tworząc żywą i interaktywną publiczność bezpośrednio pod sceną. Tymczasem ci, których było na to stać, siedzieli w drewnianych galeriach, które zapewniały ochronę przed żywiołami i lepszą widoczność sceny.
3. Udział publiczności:
Publiczność „The Globe” nie była biernymi obserwatorami. Aktywnie uczestniczyli w występach, głośno i otwarcie wyrażając swoje opinie i reakcje. Brawa i wiwaty wyrażały aprobatę, natomiast syczenie, buczenie i rzucanie przedmiotami wyrażały niezadowolenie.
4. Efekty sceniczne i muzyka:
The Globe wykorzystał różne efekty sceniczne, aby stworzyć żywe wrażenia teatralne. Aby ulepszyć opowiadaną historię, wykorzystano proste rekwizyty, kostiumy i efekty dźwiękowe. Muzycy i śpiewacy towarzyszyli występom muzyką na żywo, budując nastrój i wzmacniając emocje przekazywane przez aktorów.
5. Szum publiczności:
Atmosfera wewnątrz Globe była daleka od spokojnej. Podczas występów Ziemianie rozmawiali, jedli, pili, a nawet uprawiali hazard. Słychać było także hałas ulicznych sprzedawców sprzedających jedzenie i napoje. Pomimo zakłóceń aktorzy potrafili przykuć i utrzymać uwagę publiczności.
6. Długość działania:
Większość przedstawień na Globe trwała około dwóch do trzech godzin. Niektóre jednak mogłyby trwać znacznie dłużej, czasami włączając przerwy i przerwy, aby dostosować się do potrzeb publiczności i wykonawców.
7. Sytuacja społeczna publiczności:
„The Globe” przyciągał różnorodną publiczność, reprezentującą przekrój społeczeństwa elżbietańskiego. Obsługował klientów ze wszystkich środowisk, w tym bogatych, klasę średnią i zwykłych ludzi. Ludzie z różnych środowisk społecznych często mieszali się i dzielili doświadczeniami teatru na żywo.
8. Ulotki:
Przed spektaklami rozdawane były afisze w formie pojedynczych arkuszy reklamowych, informujące widzów o zbliżającym się spektaklu i jego obsadzie. Te afisze często zawierały fragmenty dialogów i podkreślały wszelkie niezwykłe funkcje lub efekty specjalne, których publiczność mogła się spodziewać.
Ogólnie rzecz biorąc, wyjście do teatru w Globe Theatre było żywe, interaktywne i głęboko wciągające. Była to istotna część kultury elżbietańskiej, zapewniająca rozrywkę i wspólne doświadczenia społeczne londyńczykom ze wszystkich środowisk.