1. Cel artystyczny:
- Teatr Grecki: Teatr grecki często miał na celu inspirowanie pobożności religijnej, edukację widzów w zakresie wartości moralnych oraz zgłębianie ludzkiej natury i tematów uniwersalnych.
- Teatr Szekspirowski: Teatr szekspirowski skupiał się na rozrywce i opowiadaniu historii, tkając złożone fabuły, postacie i motywy, aby wywołać reakcje emocjonalne i stworzyć poczucie zachwytu.
- Teatr Brechtowski: Teatr Brechta miał cel polityczny i dydaktyczny. Jego celem było sprowokowanie krytycznego myślenia, podważenie norm społecznych oraz zachęcenie widzów do kwestionowania i zmieniania świata.
2. Zaangażowanie publiczności:
- Teatr Grecki: Przedstawienia greckiego teatru miały na celu przeniesienie widzów do fikcyjnego świata spektaklu poprzez iluzję i manipulację emocjonalną.
- Teatr Szekspirowski: Celem teatru szekspirowskiego było także zanurzenie widza w historię i wywołanie silnej reakcji emocjonalnej.
- Teatr Brechtowski: Brecht celowo unikał tworzenia iluzji. Stosował takie strategie, jak bezpośrednie zwracanie się do widza, fragmentaryczne sceny i elementy metateatralne, aby uświadomić widzowi kunszt teatru i zachęcić go do krytycznego spojrzenia na przesłanie spektaklu.
3. Struktura i forma:
- Teatr Grecki: Sztuki greckie często miały ustaloną strukturę z prologiem, odcinkami, punktem kulminacyjnym i zakończeniem.
- Teatr Szekspirowski: Sztuki Szekspira charakteryzowały się różnorodnością strukturalną, mieszanką elementów komicznych i tragicznych oraz pięcioaktową strukturą, która pozwalała na skomplikowany rozwój fabuły.
- Teatr Brechtowski: Brecht rozwinął nieliniowy, epizodyczny styl opowiadania historii. Przełamał tradycyjne konwencje dramatyczne, stosując techniki takie jak montaż, retrospekcje i przerwy, aby rozbić narrację i zachęcić do krytycznej analizy.
4. Charakterystyka:
- Teatr Grecki: Greckie postacie często symbolizowały uniwersalne cechy i wartości moralne, reprezentując szersze problemy społeczne i pełniąc rolę rzeczników idei dramaturga.
- Teatr Szekspirowski: Szekspir stworzył wszechstronne i złożone postacie, badając ich psychologiczną głębię, motywacje i interakcje.
- Teatr Brechtowski: Postacie Brechta były często archetypami lub karykaturami, reprezentującymi archetypy społeczne lub klasy społeczne. Często byli dystansowani i przedstawiani jako obiekty obserwacji, co pozwalało widzowi krytycznie przyjrzeć się ich zachowaniom.
5. Język i styl:
- Teatr Grecki: Teatr grecki posługiwał się poetyckim i wzniosłym językiem, wykorzystując wersety liryczne w celu wzmocnienia oddziaływania emocjonalnego i przekazania znaczeń symbolicznych.
- Teatr Szekspirowski: Sztuki Szekspira charakteryzują się doskonałą znajomością języka, bogatą obrazowością, wymownymi przemówieniami i sprytną grą słów.
- Teatr Brechtowski: Brecht przyjął bardziej bezpośredni, potoczny i dydaktyczny styl języka. Używał 简洁, prostych dialogów i piosenek z prostymi, powtarzalnymi tekstami, aby jasno przekazać swoje pomysły.